میان کلمات می خزم

به انزوای همیشه

تو به من می نگری

 همیشه

بی صدا ، 

    وقتی که تاریکی می تراود

                                    از هر روزن

 پنجه هایم  روشن

من میان پنجه هایم

تو می نگری

               مچاله در کلماتم

تاببارد آفتاب

گرم می کنم

کلمات خیس را

تا نگاه تو ازدریچه

 گذشته ام از هزار دریچه تاریکی

 

 

پيام هاي ديگران ()        link        جمعه ٢۳ شهریور ،۱۳۸٦ -