یک کویر سکوت زیر خو نبارش آسمان

می گریــــــزد

             آواز بـــــــــاد

دایره وار ، پیچیده

بر تن من

             بو تـــــــــه ای

                                   سخت

 پرنده ای سرخ پشت د ند انهایم

                                               سرد 

سر می روم از چشمانم

          تا

گندم زاری خیس ،خاموش

در گل و لای پیراهنم

     می روید

زنی

           با آ وازهایی

                           که نمی خواند.

پيام هاي ديگران ()        link        سه‌شنبه ٢٩ اسفند ،۱۳۸٥ -